Tsjoch Vereniging | recensies Gerard & Compagnie met liedjes en verhalen uit de Amerikaanse Burgeroorlog "de Vermaning" Berlikum 12 - 03 - 2010 Een hele speciale avond met sfeer, goede muzikanten en een betrokken en enthousiast publiek, in een “uitverkochte kerk”. Natuurlijk had ik al een aantal nummers gehoord op bijv. het Tsjochfestival en bij andere gelegenheden, maar nog nooit het hele programma met alles er op en er aan.
Het doel van Gerard en Compagnie, om een muzikaal verhaal te vertellen over de Amerikaanse Burgeroorlog. Daarin zijn ze uitstekend geslaagd! Net als vele anderen kende ik de deuntjes van een aantal van de Amerikaanse liedjes zonder er bij stil te staan wat hiervan de oorsprong was. Hoewel het muzikale aspect op de voorgrond stond, kregen ze juist extra impact doordat bij elk nummer vooraf een verhaaltje werd verteld over de achtergrond en omstandigheden waarin deze liedjes waren ontstaan. Prettig was dat niet een, maar meerdere artiesten een rol hadden in presentatie en aankondigingen van de liedjes. Het geheel werd er nog gevarieerder door. Er werd goed en meerstemmig gezongen en ook de ondersteunende muziek was zeer verzorgd. Een belangrijk detail in het programma waren foto 's van mannen en vrouwen uit de Amerikaanse oorlogsperiode. Elke foto was a.h.w. een klein monument. Zo ook de liedjes, muzikale documenten, zoals bijv. nummers als: “Dixie”, “Yellow Rose Of Texas”, “Oh Susanna” en natuurlijk “Faded coat of Blue”. Terecht een spontane staande ovatie na afloop en het besef dat we allemaal een hele bijzondere avond hadden meegemaakt.
Piet Heininga
Chris Kalsbeek en Irish Stew ‘De Pleats , Burgum Snein 07 – 02 2010
Der binne foar it optreden fan dizze middei 185 stuollen klearset mar it publyk komt manmachtich nei ‘de Pleats’ en earst as dêr goed 50 stuollen byset binne sit eltsenien te plak. De foarsitter fan ‘it Nut’ ôfdieling Burgum fertelt yn syn iepeningswurd dat harren ôfdieling de âldste is, oprjochte yn 1799. Hjoed sil, nei it skoft, de âldste band fan Fryslân: ‘Irisch Stew’ in optreden fersoargje mar earst komt ‘Chris Kalsbeek’ yn aksje. Hy is al hiel wat jierren mei muzyk dwaande, sjongt en spilet rûnom yn Fryslân en fier dêr bûten. De 1ste 10 jier mei oaren, ôwikseljend yn ferskate bands. Sa makket Chris mei Ernst Langhout en Gerrit Breteler begjin 1990, as de folkgroep ‘The Hones”, in toer troch Texas . Yn 1994 komt Evert-Jan ’t Hart dêrby en set de band ‘Fling’ útein. Fanôf 1999 giet Chris solo fierder en spilet Keltyske muzyk en sjongt ballades. 2001 komt syn 1ste album út “Celtic songs and Music”. Dit slacht goed oan by de leafhawwers fan dit soarte muzyk. 2006 ferskynt de 2de skiif fan Chris Kalsbeek: ‘The Lowlands Low’ mei ferskate muzikanten. Hy hat in sterk, fol lûd en syn teksten, yn it Frysk en yn it Ingelsk, binne hiel goed te ferstean. Dizze middei kriget it publyk ferskillende kanten fan syn muzikale betûftens te hearren. Hy set útein en guon sille dochs ferheard opsjoen ha dat hy himsels begeliede op in Keltische harp. It klonk ferrassend moai. Doe’t hy ‘A star of a county down’ song kypte de mikrofoan fan’e stander mar Chris loste dat mei in kwinkslach op . It publyk koe der wol om laitsje. Ek it liet: ‘Whiskey in the jar” fan de ‘Dubliners’ en bewurke troch Chris, spile hy mei gefoel op de harp. Foar’t Chris in folgjend liet sjongt en/ of spilet, fertelt hy earst hoe’t it liet op syn repertoire telâne kommen is of hy fertelt wat oer it ynstrumint. It liet ‘Twa Roeken’ dat op’e 1ste LP fan Doede Veeman stiet, dêrfan lêst hy de Fryske tekst foar en leit út wat in ‘bousouky’ foar ynstrumint is. Chris sjongt it dan, yn syn eigen bewurking, yn it Ingelsk. ‘Memmelân’ is dan wer sa’n moai, yn it Frysk songen, liet. Op in bepaald stuit komt Gerard Jorna it toniel op en stipet hy Chris, tidens it sjongen, op’e lillepiip. As hja tegearre ‘Mull of Cantyer’ oer it fuotljocht bringe núndert it publyk mei. Chris en Gerard spylje it lêste nûmer ynstrumintaal op gitaar en lillepiip.
Fan my, en grif in grut part fan it publyk, hiene de mannen noch wol in skoftsje trochgean mocht. Chris betanket de oanwêzigen en seit dat hy dizze middei mei in soad nocht song en spile hat. Fan it publyk krigen Chris en Gerard in steand applaus. Ik mei dus wol sizze dat it nocht en genietsjen fan twa kanten kaam.
Nei it skoft is ‘Irish Stew’ oan bar. Dizze band bestiet al 30 jier en is dêrmei de âldste Fryske band. Hja hawwe in lange muzikale skiednis mei geande en kommende artysten. De groep bestiet no út: Johan Juckers, gitaar en sang en neffens my de oprjochter fan de band. Ger Lamerus, tin whistle, trekzak en sang. Wil Dijk, kontrabas, madoline en sang Nils Koster, fioele, gitaar , kontrabas, mandoline en sang Irish Stew hat rûnom optredens fersoarge, ek yn it bûtenlân û.o. yn Poalen, Tsjechië, Sweden en Frankryk. Se binne ek te beharkjen op festivals. Hja hawwe optreden yn it foarprogram fan de ‘Dubliners’. De band hat 7 cd’s makke en de nijste hjit ‘Old Missum Flipper Flapper’.De bandleden meitsje in soad nûmers sels mar sjonge ek Ierske ballades en shantys. It publyk yn’e Pleats kriget dizze middei fan alles út harren brede repertoire te hearren. Lykas it wol bekende ‘The fields of Athenry’ en in Romantysk liet, beide yn it Ingelsk songen en it publyk núndert mei. ‘Daddy Fox’ sjonge de mannen A kapella en dat diene hja hiel moai. De shanty ‘Maegie May’ dêrfan sjongt Johan Juckers 10 kûpletten en it publyk sjongt de keersang wer enthousiast mei. Dan komt der in, hiel moai útfierd, stadich nûmer ‘Working man’ . Op fioele spilet Nils Koster, mei stipe fan’e oaren, ‘Browada’s’ dit giet hieltyd hurder en dat docht Nils geweldich. Soe hy der in skepke boppe op dien ha om’t it hjoed syn jierdei is? Johan sjongt , ik soe sizze ‘fansels’: ‘De oudste stapper fan’e stad’ en de hiele seal sjongt mei. It lêste nûmer ‘Beerenburg’ sjongt en spilet Chris Kalsbeek mei de band mei. Der komt in lekker nûmer as tajefte ‘The wild Rover’. It publyk stiet , sjongt en klapt. Dizze wurdearring komt de mannen fan ‘Irish stew’ alhiel ta. Mei in 4 stimmich songen stik nimme ‘Irish Stew’ en Chris Kalsbeek ôfskie fan harren pyblyk yn’e Pleats dat in fijne middei hân hat. It falt my op, as wy nei de útgong geane, dat de minsken hiel fleurich binne.
Groetnis, lineke
De 32ste "TSJOCH"jûn sneon 26 septimber '09 De Lawei, Drachten Tusken Gurbe Douwstra, dy't om 17.00 oere yn Hopper úteinsette mei syn optreden en 01.00 oere it tiidstip dat yn'e grutte foyer "Sounds Familiar" harren lêste muzikale klanken hearre liet hawwe mear as 60 optredens fan artysten, yn hiel ferskate gearstallings of solo, harren lieten oer it fuotljocht brocht. Hoefolle muzykleafhawwers op dit barren ôfkommen binne soe ik net sizze doarre mar it wie eins by alle optredens gesellich drok. Troch it ferskaat yn genre wie der foar elk genôch fan syn gading om te beharkjen. Dizze kear wiene dêr in tal 'nije' muzikanten te hearren. Der wiene, troch hiel ferskate omstannichheden, in tal ôfsizzings mar dat hie de organisaasje goed oanjûn en dêr't it noch koe oare artysten ynset. Fansels is der njonken it sjongen en spyljen, yn al syn soarten, it hege "reüny" gehalte. De wiere Tsjochgongers moetsje elkoar op dizze dei en dat jout de kâns om by in hapke en in drankje by te praten. Eins is Tsjoch in unyk barren dat al 32 jier oan ien stik troch in grut oantal muzykleafhawwers op frijwillige basis organisearre wurdt. Ek bliuwt it bysûnder dat al dy artysten alle jierren mar wer komme om foar meastentiids mar ien as twa kear in heal oere op te treden. Wy geane der mar fan út dat Tsjoch noch jierrenlang nocht en wille jout oan alle minsken dy't harren op hokker wize ek mei, foaral, Fryske muzyk dwaande hâlde. De organisaasje tinkt grif alwer foarút oan 33ste Tsjoch festival mar genietsje grif ek noch nei fan it ôfrûne festival dat, neffens my, muzikaal tige slagge is en ferrûn yn in noflike sfear. groetnis, lineke
It nije album fan Doede Veeman It wie yn 1978 dat Doede syn 1ste , doe noch, langspylplaat útkaam. It heucht my noch goed. Doede kaam by ús mei in grut fel pepier dêr’t neat op stie. Hy frege my oft it my slachje soe om alle teksten fan de lieten dy’t op de LP komme soene op dat stik pepier te tipen. Ik woe it wol besykje en siet gouris, as it moai waar wie, yn’e tún te tikjen op in âlde Remington. Doede wenne tichteby en út en troch kaam hy dan om te sjen hoe’t it gie. It is slagge en it stik pepier is, mei alle teksten dêrop, sûnder feroarings opteard by de LP yn’e hoes kaam. As tank krige ik ien fan’e 1ste LP dy’t as “Frusstraasjeblues” yn omloop brocht waard.
Yn 1987 kaam Doede syn 2e, ûnderwilens kompaktskiif, út mei de titel: “It Húske”.
It hat 22 jier duorre mar no is Doede syn 3e album:”It is in spul” presintearre op 13 septimber yn Stania State yn Oentsjerk. It wie mar goed dat it moai waar wie, der wie sa’n flecht op’e koai dat alle iepenslaande doarren ek iepen stiene omt lang net alle minsken yn’e seal koene. In grut tal gasten stie yn dy doarren oan’t bûten op it terras wer’t, neffens my, de musyk dochs goed te hearren wie.
Doede liede de lieten sels yn en syn sjongen waard begelaat troch trije geweldige muzikanten dy’t de groep RemoliNo foarmje en mei dizze muzikanten hat Doede it program “Wrâldfrysk” in oantal kearen rûnom oer it fuotljocht brocht. It grutste part fan de lieten dy’t op “It is in spul” steane komme út dit program. Doede sjongt fansels yn it Frysk en de muzyk fan hast alle lieten hat Doede ek skreauwn mar ynfloeden fan de muzyk komt út ferskate lannen sa as út it Roemeensk, Deensk, Skots, Jiddysk, Hongaarsk en it Gryksk. Fandêr de namme fan it program: “Wrâldfrysk”. Hast alle teksten fan’e lieten binne fan Doede Veeman sels, útsein: ‘Frivoale tango’ hjirfan binne de wurden fan Giny Bastiaans. Klaas Bruinsma hat de wurden fan it liet ‘Twa roeken’ betocht en op pepier set. Teksten binne sûnder mis Doede syn sterke punt mar it spyljen op safolle ferskate ynstruminten, lykas gitaar, akkordeon en mandoline is ek net mis en dan der noch by sjonge mei de yntoanaasje dy’t by elk liet past makket dat it in genot is om nei Doede te harkjen. De gearwurking mei de mannen fan RemoliNo is geweldich. Carel van Leeuwen dy’t fol fjoer û.o. de sello, panfluit, Turkse trom en kontrabas bespilet. Marcel Prins dy’t op’e fioele prachige dingen docht. Herman Peenstra dy’t sa geweldich moai op de akkordeon spilet en de arranzjeminten makke hat by gefoelige liet: ‘Mem/Beppe’ en it posityf krityske liet: ‘Leauwe’ Mei harren trijen stipen hja Doede by guon lieten as eftergrûnkoarke. Jaitse Veeman, Doede syn jongste soan, siet efter de drum by it liet: ‘Garje’. Der is in soad te genietsjen op dizze skiif mei fleurige sankjes, lykas: ‘Gans Anders’, ‘Jeu de boules’ en ‘Op syn Gryksk’ en ‘Garje’. Doede is begien mei it miljeu en dat is te hearren yn: ‘Krisis’, ‘Rampen’ en ‘Wat kin ús dat deare’. Der steane ek in tal gefoelige lieten op dizze skiif: ‘Lytse poppe’, ‘Mem/Beppe’ om in pear te neamen. “It is in spul” sjocht der wat de útfiering oanbelanget hiel moai út. It is in boekje mei dêryn alles en elkenien dy’t meiwurke hat om dizze skiif ta in kreas gehiel te meitsjen en dat is tige goed slagge neffens my. “It is in spul” is in oanrieder.
Groetnis, lineke
|